Vier grondstoffen dragen deze amberachtige compositie: lavendel uit Frankrijk, sambac jasmijn, sandelhout en vanille tahitensis. Juist de combinatie van die aromatische bovenkant met een romige onderkant maakt de geur herkenbaar.

Hoe de geur zich ontwikkelt

Bergamot en lavendel openen helder en licht kruidig. Daarna krijgen iris, roos en sambac jasmijn de overhand en wordt het geheel zachter en poederig. Wat overblijft is warm en licht houtachtig: Tahitiaanse vanille, Australisch sandelhout, cumarine, benzoë, zoethout en patchouli — het deel dat je pas goed ruikt wanneer de geur al even op je huid zit.

Warm zonder zoetheid

Bij vanille verwacht je al snel iets zwaars of suikerzoets. Die kant gaat deze geur niet op: de lavendel en bergamot houden de bovenkant koel en aromatisch, zodat fris en warm naast elkaar blijven bestaan in plaats van dat het ene het andere wegdrukt.

Achter de compositie

De geur werd getekend door parfumeurs Delphine Jelk en Frédéric Sacone. Guerlain plaatst Mon Guerlain nadrukkelijk in de eigen traditie met zulke grondstoffen, die teruggaat tot 1828.