Guerlain bouwde Insolence in 2006 rond een bloem die parfumeurs meestal in de schaduw houden: het viooltje. Maurice Roucel zette die juist vooraan, in overdosis, samen met iris en oranjebloesem. Dat maakt de geur poederig én uitgesproken tegelijk — een combinatie die je in bloemige parfums zelden zo tegenkomt.

Hoe de geur zich ontwikkelt

De opening is fruitig en zoetzuur, met rode bessen en framboos. Insolence was de eerste Guerlain-compositie waarin bessen werden verwerkt. Daarna neemt het viooltje het over, met iris, roos en oranjebloesem eromheen: zacht, poederig, met een fluweelachtig karakter. In de basis blijven sandelhout, tonkaboon, vanille en muskus over, die de geur warm en romig laten uitzakken op de huid.

Niet zoetig blijven hangen

Fruit in een parfum kan snel suikerig aandoen. Hier wijkt die zoetheid al vroeg voor het bloemige hart, en de houtige, poederige basis zorgt dat er warmte overblijft in plaats van snoep. Het geurkarakter wordt ervaren als krachtig en langdurig.

De flacon

De flacon met het omgekeerde hart is een ontwerp van Raymond Guerlain, met de sierlijke krullen van de art nouveau. De uitgeholde hartvormige dop was destijds technisch een huzarenstukje. Insolence hoort bij Les Légendaires, de collectie waarin Guerlain zijn belangrijkste geuren bewaart.