Xerjoff noemde deze geur naar de meteoriet die in 1840 bij het Nederlandse Uden neerkwam. De compositie roept een wandeling langs de Noordzeekust op: golven op het strand, een koele wind met een zilte, minerale zeegeur, en tegelijk de warmte van de zon op je huid.

Van citrusfris naar warm hout

De opening is helder en sappig door citroen en grapefruit. Daarna komt er meteen tegenwicht: het hart draait om guaiachout, roos, rum absolute en sandelhout, waardoor de frisheid rond en iets kruidig wordt. In de basis blijven koffie absolute, vanille absolute en musk over — zoet, warm en donkerder dan waar de geur begon.

Waarom dat contrast werkt

Juist doordat de citrus niet alleen staat, blijft Uden niet steken in een vluchtige frisse start. De houtnoten en de zoete basis vangen de opening op, zodat het verloop op de huid één beweging wordt in plaats van twee losse helften.

Zoet, maar niet suikerig

Koffie, vanille en musk maken de basis onmiskenbaar zoet. Toch kantelt het niet naar dessertachtig: guaiachout en sandelhout houden er een droge, houtachtige kant in, en de citrusopening blijft er als frisse lijn doorheen lopen.