Mandarino di Amalfi vertrekt vanuit het beeld van de Amalfikust bij avond: witgekalkte villa's boven zee, citrusgeur in de warme lucht en bloemen die pas na zonsondergang opengaan. Dat levert een citrusgeur op met meer diepte dan frisheid alleen.

Hoe de geur verloopt

De opening is uitgesproken citrus: helder, sappig en met die licht bittere, tonic-achtige droogte die je van Italiaanse citrusvruchten kent. Daarachter komt een kruidig hart van munt en tijm op, dat de frisheid groener en aromatischer maakt. In de basis blijven wilde bloemen achter, die de scherpe randjes van de citrus verzachten.

Waarom het interessant blijft

Bij veel citrusgeuren is het mooiste voorbij zodra de opening verdampt is. Hier neemt de kruidige, bloemige laag het over, waardoor het beeld verschuift van heldere ochtendcitrus naar een warmere avondstemming. Je ruikt dus niet één keer iets fris, maar volgt een geur die van karakter verandert terwijl je hem draagt.

De compositie is als eau de parfum opgebouwd, met citrus, kruiden en bloemen die elkaar afwisselen in plaats van elkaar te overstemmen.