Mandarino di Amalfi is gebouwd rond een Italiaans kustbeeld: witgekalkte muren boven zee, citrus in de warme avondlucht en bloemen die pas na zonsondergang opengaan. Dat maakt er een citrusgeur van met meer lagen dan frisheid alleen.

Zo verloopt de geur

De opening is helder en sappig, met die typisch bittere tonic-toon van Italiaanse citrusvruchten. Daarachter schuiven aromatische kruiden naar voren, waaronder munt, die de frisheid groener maken. In de basis blijven wilde bloemen en nachtbloeiers achter; zij halen de scherpe randen van de citrus eraf en geven de geur zijn warmere slot.

Waarom het boeiend blijft

Veel citrusgeuren zijn op hun mooist in de eerste minuten en daarna vlak. Hier gebeurt het omgekeerde: zodra de opening wegtrekt, nemen de kruiden en bloemen het over. Het beeld kantelt van heldere ochtendcitrus naar een zachtere avondstemming, dus je volgt een geur die van karakter verandert terwijl je hem draagt.

Als eau de parfum zijn citrus, kruiden en bloemen zo tegen elkaar gezet dat ze elkaar afwisselen in plaats van overstemmen. Het resultaat blijft licht van uitstraling, maar heeft genoeg textuur om niet meteen weg te vallen.