Aqua de Dora ontstond uit een zomer op Öland, het eiland in de Oostzee waar parfumeur Ibrahim Al-Zouabi de geur van zeewater, bomen en natte grond na een regenbui wilde vasthouden. Negen maanden werk later stond de combinatie die je hier ruikt: frisse citrus tegenover droog, warm hout.

Hoe de geur zich ontwikkelt

De opening is helder en sappig door grapefruit, met ambroxan eronder dat de frisheid meteen een zoutig, huidwarm randje geeft. In het hart komen kastanje en vijg naar voren: zacht, licht zoet en vollediger van vorm, waardoor de citrus niet abrupt wegvalt.

In de basis blijft cashmeran achter, aangevuld met sandelhout. Cashmeran is een houtachtig-muskusachtig bestanddeel dat droog en fluweelachtig ruikt; samen met het romige sandelhout zorgt het ervoor dat de geur eindigt in iets warms en houtachtigs dat dicht op de huid ligt.

Fris zonder dat het vlak wordt

Frisse citrusgeuren hebben de naam snel te vervliegen en weinig achter te laten. Hier zit precies daarom die houtachtige onderkant onder de opening: de sprankelende start gaat over in een droge, warme nasmaak in plaats van simpelweg te verdwijnen. Als eau de parfum is dit bovendien een van de meer geconcentreerde vormen waarin een geur wordt gemaakt.

Het resultaat is een geur met een fris begin en een houtachtig, ingetogen vervolg — herkenbaar, maar zonder dat hij de kamer overneemt.