Poême werd opgebouwd rond één idee: schaduw en licht in dezelfde geur. Koel tegenover warm, helder tegenover bedwelmend. Dat contrast is precies wat je op de huid ruikt.

Van ijzig helder naar bloemig warm

De opening is fris en licht prikkelend, met citrus, perzik en pruim naast de koele blauwe papaver uit de Himalaya. Daar tegenover staat de daturabloem: een woestijnbloem met een volle, zwoele helderheid die de frisheid meteen tegenwicht geeft.

Het hart is een boeket van witte en gele bloemen — mimosa, narcis, fresia, roos, jasmijn, oranjebloesem en tuberoos — met ylang-ylang erbij. Samen roepen ze het beeld op van een tuin in vol zonlicht.

Daarna wordt de geur zachter en zoeter. Vanille, tonkaboon, amber, ceder en muskus vormen een warme basis waarin het bloemige langzaam wegzakt.

Bloemig, maar niet vlak

Wie bij bloemig een zoetig, eenvormig boeket verwacht, komt hier iets anders tegen. Door de koele, transparante tonen naast de zware bloemen en de warme basis blijft de geur in beweging: hij verandert merkbaar tussen het moment van verstuiven en de uren erna.

Deze eau de parfum werd gecomponeerd door parfumeur Jacques Cavallier-Belletrud.