Sinds 1984 de eerste herengeur van Giorgio Armani, en nog altijd een van de duidelijkste voorbeelden van een citrusgeur die niet vluchtig aanvoelt. Roger Pellégrino bouwde de compositie rond Italiaanse bergamot: fris en licht bitter, met de knapperigheid van net geraspte schil.

Hoe de geur zich ontwikkelt

• Opening: Italiaanse bergamot, aangevuld met mandarijn, citroen en bittersinaasappel.
• Hart: cederhout met kruidige accenten van nootmuskaat, kruidnagel en koriander, verzacht door neroli en lavendel.
• Basis: patchoeli, eikenmos en sandelhout geven de geur zijn droge, aardse bodem.

Die opbouw verklaart het karakter: de citrus geeft de eerste helderheid, het kruidige hart houdt die frisheid overeind en de mossige houtnoten zorgen ervoor dat er iets warms en droogs achterblijft. Een chypre-achtige structuur, waarin de citrus nooit zoet wordt.

Aanwezig, niet opdringerig

Wie citrusgeuren associeert met schreeuwerige frisheid, zit hier verkeerd. Deze eau de toilette wordt beschreven als ingetogen van karakter — merkbaar aanwezig, maar geschikt voor situaties waarin je juist geen geur wilt die de ruimte overneemt.

In 2013 kreeg de klassieker een nieuwe flacon; de geur zelf bleef in essentie hetzelfde.