Een aromatische fougère die is opgebouwd rond contrast. De opening is fel en sappig — bloedsinaasappel uit Italië en citroen, met verse Indiase gember die er meteen een kruidige warmte onder legt. Die eerste indruk is helder en energiek, maar houdt zichzelf niet lang in dat register.

Van fris naar aromatisch hart

In het hart komen Franse salie en lavendel op, aangevuld met Egyptische geranium en zwarte tulp. Dat maakt de geur droger en kruidiger: het bloemige zit er wel in, maar blijft donker en ongewoon van toon in plaats van zoet.

Een houtaardse basis

Waar de geur uiteindelijk landt, is bij het hout. Akigalawood — een derivaat van patchoeli — geeft een warme, peperige houttoon, terwijl cederhout structuur brengt en Indonesische patchoeli met zwarte muskus voor het aardse, ietwat rokerige restant zorgt. Dat is de laag die op de huid het langst herkenbaar blijft.

Opvallend, niet opdringerig

Bij zo'n uitgesproken contrast tussen citrus en donker hout ligt de vraag voor de hand of het parfum niet te veel ruimte inneemt. Dat gebeurt hier niet: het gedurfde karakter zit in de combinatie, niet in de kracht. De geur valt op zonder de mensen om je heen te overheersen.