Odeur 53 werd bedacht als anti-parfum: een compositie van 53 abstracte geuren, gebouwd op chemisch geformuleerde ideeën van anorganische materialen. Geen bloemen, geen planten — wel de indruk van dingen die je normaal niet in een flacon verwacht.

Wat je ruikt

De opening is koel en luchtig: verse zuurstof, berglucht, een ozonachtige helderheid. Daaronder liggen vulkanisch gesteente, een zandakkoord en de flits van metaal, met vers gemaaid gras en wasgoed dat in de wind droogt als herkenbaar contrast. Nagellak, verbrand rubber en een vuur-energie geven het geheel een scherpe, licht synthetische rand die het parfum wakker houdt.

Hoe het tot stand kwam

De geuren zijn niet nagemaakt met natuurlijke essences maar afgeleid uit onderzoek naar solid phase microtechnologie: een methode om bestaande geuren uit de lucht op te vangen en te reconstrueren. Daardoor liggen de meeste accenten dicht bij het origineel — de indruk van steen, metaal en lucht klopt, ook al zit er geen greintje van in de fles. Anne-Sophie Chapuis-Cariou en Martine Pallix tekenden voor de compositie.

Abstract, niet onleesbaar

Abstract klinkt afstandelijk, maar de referenties zijn juist alledaags: droogwind in beddengoed, gras dat net gemaaid is, de lucht op hoogte. Je hoeft de conceptuele achtergrond niet te kennen om te snappen wat je ruikt. En omdat er geen bloem- of plantenessences in zitten, valt de klassieke parfumzoetheid volledig weg.