Monocle Laurel is gebouwd rond één plek: Batroun aan de Libanese kust. Parfumeur Antoine Maisondieu vertaalde de eiken en de ceders van Libanon, samen met citroen, tijm en patchoeli, naar een geur die warm en gastvrij is en tegelijk af en toe iets scherps heeft — net als het land zelf.

Hoe de geur zich ontwikkelt

De opening is helder en aromatisch: citroen en tijm, met grijze peper en kaneelblad die er meteen een droge prikkeling in leggen. Daarna wordt het rustiger. Laurier en cistus labdanum vullen het hart aan met een kruidige, licht harsachtige warmte, met viooltje als zachte tegenhanger.

In de basis komen patchoeli, eiken- en cederhout naar voren. Dat is het deel dat het langst op de huid herkenbaar blijft: droog hout met een aardse ondertoon, waar de kruiden nog doorheen schemeren.

Houtachtig, maar niet zwaar

Bij hout en patchoeli denk je snel aan iets donkers en drukkends. Die kant gaat deze geur niet op: de citroen, tijm en groene tonen houden het geheel licht en open, waardoor het houtachtige karakter eerder droog en luchtig aanvoelt dan compact.

Het resultaat is een eau de toilette voor wie kruidig en houtachtig zoekt zonder de gebruikelijke zwaarte — herkenbaar mediterraan, zonder zoetheid.