Casafutura is gebouwd rond de diphylleia grayi, een geurloze bloem waarvan de witte blaadjes doorzichtig worden zodra ze nat zijn. Xerjoff koos die bloem als symbool voor het futurisme: verandering, en schoonheid die je niet ziet aankomen. In de geur zelf komt dat terug als een compositie die halverwege van karakter wisselt.

Hoe de geur zich ontwikkelt

De opening is koel en scherp getekend: eucalyptus en rozemarijn geven een kruidig-groene helderheid, bergamot brengt er wat citrus bij en lavendel maakt het geheel zachter. Daarna verschuift het naar het hart, waar geranium en roos een bloemige toon leggen over de aardse patchoeli.

In de uitdroging blijft een droog, houtachtig spoor achter van cederhout en sandelhout, met muskus die de overgang romig en rond houdt. Van fris en wakker naar warm en huidnabij — precies de transformatie waar het parfum naar verwijst.

Voor wie een houtgeur snel te zwaar vindt

Houtachtige parfums kunnen massief en donker uitpakken. Hier zit de zwaarte pas in de basis, en die wordt bovendien opgetild door de citrus- en bloemtonen die er doorheen lopen. Het resultaat is een aromatisch-houtachtige geur die je overdag net zo goed kunt dragen als 's avonds — en die niet aan één kant van het geurspectrum blijft hangen.